روایت هفتم: رضا، یکی از سه خصلت ابدال
روایت هشتم: صبر بر آزار دیگران، راه رسیدن به رضای الهی.
فصل دوم، فراز چهارم: متحابیّن
استغراق تمام وجود در دایرۀ توحید: خداوند در همین جملات اول با دل انسان کار میکند و میفرماید: محبت من بر «متحابّین فیّ» واجب است. قید «فِیَّ» بالاتر از «فی الله» است.
قصدشان تنها برای خدا شدن نیست بلکه هم قصدشان خالص است و هم برای خدا به یکدیگر محبت میکنند.
نکتۀ دیگر این فراز این است که گرچه کسی میتواند در تنهایی سیر کند اما خدا به ما میفرماید دوست دارم شیعیان اهلبیت علیهم السلام دور هم جمع شوند و به یکدیگر محبت کنند.
️محبت جمعی در سورۀ حمد: (إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ) عبد هنگام نماز خواندن از تمام عالم چشم میپوشد اما یکدفعه از حضور به جمع التفات میکند و همۀ مؤمنین را نیّت کرده میگوید: خدایا ما همه اینطوری هستیم؛ فقط تو را عبادت میکنیم و فقط از تو کمک میخواهیم. همچنین میگوید: (إِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ) ؛ این حرکت جمعی است.
فصل دوم، فراز چهارم: متحابّین
️روایات
روایت اول: متحابّین، همسایگان خدا در خانهاش.
روایت دوم: منزلت متحابّین، مورد غبطۀ هر ملک مقرّب و نبیّ مرسل.
آیات محبّت
محبت خداوند به هفت طایفه: 1. محسنین، 2. توّابین، 3. متّقین، 4. صابرین، 5. متوکّلین، 6. مقسطین، 7. مطهّرین.
محسنین: احسان، معنای بسیار بلندی دارد و فقط به معنای خوبی کردن نیست. «وَ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ أنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْإِحْسَانِ، فَقَالَ: أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ، فَإِنْ لَمْتَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ.»
صابرین: صبر، معانی و مراتب مختلفی دارد: صبر بر مصیبت و مشکلات، صبر بر انجام طاعت، صبر بر ترک معصیت. اما صبر دیگری است و آن صبر علی الله است یعنی صبر در مسیر توحید؛ امیرالمؤمنین علیه السلام میفرمایند: «مَنْ صَبَرَ عَلَى اللَّهِ وَصَلَ إِلَيْهِ.»
متّقین: تقوا به معنای پرهیز کردن نیست، بلکه سرمایهای است که خداوند در وجود انسان نهادینه کرده تا آن را حفظ کند. البته قشنگ ترین سرمایهای که خداوند در وجود انسان قرار داده محبت و ولایت اهلبیت علیهم السلام است.
محبت اهلبیت علیهم السلام، ملاک محبت فی الله: مهم، محبّت اهلبیت علیهم السلام است: «مَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ» ؛ تا محبت اهلبیت علیهم السلام نباشد «متحابّین فیّ» شکل نمیگیرد.
وقتی سیدالشهدا علیه السلام فردی را سر سفرۀ خود راه داده یعنی او را دوست دارد، و وقتی سیدالشهدا علیه السلام کسی را دوست دارد چرا ما دوست نداشته باشیم!؟ بنابراین چون سیدالشهدا علیه السلام را دوست داریم، شعاع نوری حضرت را نیز دوست داریم، و مهمانهای سفرۀ سیدالشهدا علیه السلام شعاع نوری حضرت هستند.
مطهّرین: سیدالشهدا علیه السلام مطهّر جان ها: هرکس حرم سیدالشهدا علیه السلام مشرّف می شود از طهارت وجود حضرت، او هم پاک میشود چون طهارت مطلق در این خانواده است و حرم سیدالشهدا علیه السلام محل شستشوی باطن انسان و طهارت وجود اوست: (إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً).