مجلس ششم: سلوک در طریقۀ اهلبیت علیهم السلام

فهرست مطلب

نکتۀ هجدهم) لزوم استاد متّصل به حبل ولایت اهلبیت علیهم السلام:

کسی که بدون استاد، کلمات اهل معرفت را بخواند، پیشرفتی ناقص داشته، اندکی از معارف را درک نموده و بسیاری را نمی‌فهمد؛ لذا در روایت نقل است که فرمودند: «خذ العلم مِن أفواه الرجال».

چنان که سیر معرفت عملی، بدون استاد نشاید، در مباحث نظری نیز انسان را سزد تا مطالعۀ ظاهری و باطنی داشته، و در محضر استادی تلمّذ نماید که خود نظراً و عملاً، به حبل ولایت اهلبیت عصمت علیهم السلام متّصل باشد.

نکتۀ نوزدهم: اذن بیان حقایق

 برخی اهل سیر بودند و مقصد را دیده، امّا نمی دانستند که خصوصیات طریق و مسیر چیست؟! تا قدرت بیانِ حکمت و اذن تکلم به اسرار معرفت، از ناحیۀ حضرت حق تبارک و تعالی عنایت نشود، کلمات این گروه گویای حقایق نیست.

نکتۀ بیستم: جمع بین سیر علمی و عملی

برخی به مطالعه پرداختند و درس ظاهری را طیّ نمودند، امّا سیر عملی را وا نهادند، گر چه کلمات زیبائی گفتند، امّا حقیقت را نیافتند. در هر دو سیر علمی و عملی، نکات و ظرائفی وجود دارد و هر یک دیگری را مُمدّ است.

نکتۀ بیست و یکم: مطابقت سیر با طریقۀ اهلبیت علیهم السلام

اگر سیر نظری و عملی، مطابق با طریقۀ اهلبیت علیهم السلام و در محضر استادی متّصل به آن حضرات باشد، منجرّ به وصول به آستان و عتبۀ صاحب ولایت کلیه میگردد، و معارف بلند توحید و ولایت و حالات معنوی، از خودِ صاحب ولایت  القاء می‌شود.

 

اين مطلب را به اشتراك بگذارید

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *